Als het aan de Amsterdamse Kunstraad en het Nederlands Fonds voor de Podiumkunsten ligt, houdt Handtheater op te bestaan. Begonnen als pioniers in 1987. Stichting opgericht in 1990. Vrijwilligerswerk tot 2001. Theater gevonden in 1996, verbouwd en ingericht. Ander, groter theater gevonden in 2002. Al die jaren prachtige voorstellingen neergezet die grote indruk hebben gemaakt op het dove en horende publiek. Tweetalige voorstellingen in gebarentaal en gesproken taal, een unieke combinatie voor oog en oor.

De Amsterdamse Kunstraad heeft het over de ‘verbeeldingskracht van de gebarentaal’ en ziet de gebarentaal dus ‘niet als een handicap, maar juist als een pluspunt en inspiratiebron’. Wij blij natuurlijk! Maar dan komt het: ‘Helaas laat Handtheater in dit opzicht kansen liggen. In de voorstellingen wordt de verbeeldingskracht onvoldoende benut.’
De voorstellingen zijn verder ‘naar binnen, op de dovenwereld gericht, ondanks dat 80% van het publiek horend is.’

Het Nederlands Fonds voor de Podiumkunsten heeft weer andere argumenten. De Commissie Theater van dit fonds vindt dat ‘de doelgroep van doven en slechthorenden de mogelijkheid moet hebben om kwalitatief hoogstaand theater te bekijken.’ Wij weer blij natuurlijk! Maar de schoen wringt, zegt de commissie, want ‘de voorstellingen van Handtheater overtuigen artistiek gezien niet.’
Waarom niet? Ja, van de onderbouwing kunnen we geen chocola maken. Iets met een ‘intermezzo’, een ‘freeze’ en ‘de vertaling naar of explicatie in gebarentaal’.

Binnenkort gaat de actiepagina op onze website in de lucht. Daar kunt u uw mening kwijt en uw steunbetuiging. Alle steunbetuigingen zullen we bundelen en aanbieden aan die mensen die kunnen voorkomen dat Handtheater ophoudt te bestaan.

www.handtheater.nl